FFAE8B92 F741 436F B3D5 00E313D98D42 

Inmiddels zijn we al weer 1,5 week terug uit Frankrijk! Ik wilde al eerder een verslagje maken, maar het kwam er maar niet van. Nu zit ik in een bus vanuit Londen naar Nederland en kan ik rustig aan mijn verslag(je) beginnen. 
 
Op donderdag 6 juni, is Team Krehalon voor het goede doel, het KWF, gaan fietsen op de Alpe d’Huez in Frankrijk. Het team is al op zaterdagochtend vroeg vertrokken om in Frankrijk te acclimatiseren. Ze hebben er getraind en vooral heel veel lol gehad! 
Met de kinderen ben ik de dinsdag ervoor afgereisd naar Chris en zijn collega’s. Samen met nog 2 gezinnen van collega’s, zijn we s’morgens vertrokken richting Schiphol. Marjolijn zou voor mij gaan werken, samen met mijn moeder. Alles geregeld, alvast ingecheckt, ID kaarten bij ons, koffers in de auto en gaan. Na een lange dag met rijden, vliegen en wachten, kwamen we 11 uur later aan bij ons appartement bovenop de Alpe. We werden warm ontvangen door onze mannen. Na een drankje zijn we naar onze bedjes gegaan. 
 
De volgende dag (woensdag) heeft Chris samen met Maike een stukje berg op en meer gefietst. Dat viel haar erg tegen. Maar na een paar keer stoppen heeft ze de finish toch gehaald. De volgende keer fietst ze de Holterberg fluitend, en zonder mopperen, naar boven.  
 
Donderdag moesten de mannen knallen! Het zou vandaag gebeuren! Om 3 uur (ja, s'nachts!) zijn de 6 mannen, onder motor-begeleiding van collega Tonnie, naar het startpunt in het dorp afgedaald. Over anderhalf uur zouden ze starten. Met lijven vol adrenaline en toch een ‘tikkeltje’ nerveus, wachtend op het startschot. Omdat de eerste collega na verwachting rond 7 uur al door de finish zou gaan, zijn we met een aantal supporters naar onze tent bij de finish gelopen. Wat was het koud! En een mist, je kon tot 3 meter kijken. Daarna was het een dikke muur. Ik ben op de terugweg nog de weg naar het appartement kwijtgeraakt. Wat hebben dr jongens het koud gehad. Na 2 uur begon ik me toch wel zorgen te maken, alle collega’s waren al een keer gefinisht, behalve mijn Chris. Fiets kapot, lekke band of niet fit....? (Er heerste wel een raar virus op het kamp.) Je haalt je van alles in het hoofd! Eindelijk ruim een uur later dan gepland kwam hij eindelijk binnen. Het ging niet. De pedalen kreeg hij niet rond. Vreselijke pijnen in zijn rug, waardoor zijn benen niet deden wat ze moesten doen! Plus last van buik, de kou..... Na een warme douche, rust en een massage, knapte hij toch weer een beetje op. Genoeg om met 2 andere collega’s nog 1 keer de berg op te fietsen! Uiteindelijk zijn ze met z’n 4-en de finish overgekomen! Wat een sfeer! Die zat er goed in, ondanks de doelen die niet gehaald waren. Respect voor alle mannen en vrouwen die de berg, lopend of fietsend, bedwongen hebben! 
 
Vrijdag zijn we weer terug naar Nederland vertrokken. Weer 11 uur later waren wij weer thuis. Vol met plannen over een volgende keer! Voor sommige waren doelen niet gehaald, voor anderen smaakte het naar meer. Waarschijnlijk gaan we over 2 jaar weer......!
 
Namens Chris, wil ik iedereen bedanken voor de steun! Voor alle donaties en alle lieve berichtjes die hij ontvangen heeft! 
Fijne dag!
 
Groetjes, JolandaE3442CD8 9F83 42B6 915C FF55926430FF