MariekeMijn naam is Marieke van 't Oever. Moeder van Thijn (11) en Chiel (7). Chiel speelde tot hij naar school ging graag bij de Libelle. Ik hou zelf van creëeren en vooral van schrijven. Afgelopen februari is mijn tweede roman “Wedden!” verschenen. Verder blog ik op mijn werk en schrijf ik veel korte verhalen. Speciaal voor KDV de Libelle schrijf ik leuke korte voorleesverhaaltjes over Pien. Veel (voor) leesplezier!

 
Het boek van Ella de Muis.
Pien zit op haar kamer. Op haar bed. Samen met al haar knuffels. De knuffels zitten gezellig met z'n allen tegen de muur te luisteren naar Pien. Pien leest voor uit het boek. Ze kan nog niet lezen, maar het boekje over Ella de muis heeft mama zo vaak voorgelezen dat Pien precies weet wat er in staat. Ze slaat de bladzijde om en vertelt verder. Pien laat de plaatjes zien aan Ollie de Olifant, Pip de pinguïn, de aapjes Mik en Muk en al haar andere zachte vriendjes. Net als mama leest Pien voor met verschillende stemmetjes. Maar dat is wel lastig hoor. Een piepstemmetje voor muis, een zware stem voor het paard en weer een andere stem voor het meisje. Pien raakt soms wel een beetje in de war. 'Pien? Ben je bijna klaar?', roept mama van beneden. 'We gaan zo weg.' Pien springt op en klemt haar boek stevig onder haar arm. Mama heeft gezegd dat ze samen ergens heen gaan. Waarheen, dat is nog een verrassing. Mama heeft alleen gezegd dat ze haar boek mee moet nemen. Pien dendert de trap af en mama kijkt haar een beetje boos aan. 'Pien, niet zo stampen op de trap. Je lijkt wel een olifant!' 
Pien moet lachen. 'Ik lijk helemaal niet op een olifant. Ik ben klein en ik heb geen slurf.' Mama kijkt haar nog steeds aan. 'Maar je stampt wel als een olifant. Trek je je jas aan? Dan kunnen we gaan. Het begint om 10.00 uur.' Mama tilt Pien achterop de fiets en ze rijden samen naar het winkelcentrum. Mama parkeert de fiets en Pien ziet dat het best wel druk is. Bij de boekenwinkel staat een rij mensen te wachten. Er ligt een rood kleed voor de deur met gouden paaltjes erop, die een soort weggetje vormen. 'Wat doen ze daar?', vraagt Pien. Mama lacht. 'Die mensen wachten daar. Heb je het boek nog?' Pien opent mama's fietstas en pakt het boek. 'Kijk', zegt mama. Ze wijst op een plaatje van het boek achter het raam van de boekenwinkel. 'Het is deze week Kinderboekenweek en de meneer die het boek over muis heeft geschreven is vandaag hier op bezoek. En wij gaan ook op bezoek. Dan kun je vertellen wat je van het boek vindt.' Pien volgt mama over de rode loper. Zo noemt mama het kleed voor de deur. Alle mensen die net nog buiten stonden zijn nu binnen. In een hoek staat een klein podium met krukjes ervoor. Mama brengt Pien erheen. Om haar heen gaan ook allemaal kinderen zitten. Lya van de Libelle is er ook. Ze gaan naast elkaar zitten en mama en de mama van Lya gaan achteraan staan. Op de plek voor de grote mensen. Pien klemt haar boek goed vast op schoot. Ineens beginnen de mensen te klappen en komt de meneer eraan die ook op het plaatje achterop het boek staat. Dan heeft die meneer het boek gemaakt, denkt Pien. Dan is hij de schrijver. Hij stelt zichzelf voor als Peter en hij vertelt dat hij opa is en dat hij het boek heeft gemaakt voor zijn kleindochter Ella. Daarom heeft hij de muis Ella genoemd. Pien denkt na. Zou opa ook een boek over Pien willen schrijven? Welk dier zou Pien dan willen zijn? Maar opa heeft geen tijd. Opa moet ook werken. Die kan geen verhalen schrijven en vertellen aan kinderen in de boekenwinkel. Peter pakt het boek over Ella en vraagt of hij de kinderen mag voorlezen. Pien roept enthousiast met de andere kinderen: 'Ja! Voorlezen!' Peter begint te lezen en alle kinderen en ook alle grote mensen zijn stil. Muisstil, zoals Ella. Als het verhaal uit is klapt Pien heel hard in haar handen. Deze meneer kan echt goed voorlezen. De mevrouw van de boekenwinkel klimt naast Peter op het podium. 'Alle kinderen mogen één voor één met Peter op de foto of een boek laten signeren. We beginnen hier links vooraan. En we delen ranja en een koekje uit voor de kinderen. Blijf maar rustig zitten. We komen het bij je brengen.' Pien kijkt rond. Dat duurt nog wel even voordat ze met Peter op de foto kan. Er zijn meer dan tien kinderen voor haar. Ze heeft ze net geteld, tot tien. En toen nog eens tot vijf. Naast haar staat de mevrouw met ranja. Pien pakt een plaatsje en drinkt het op. Daarna krijgt ze een koekje, die ze rustig oppeuzelt. Lya is bijna aan de beurt en de mama's komen eraan. 'Houd je boek maar vast klaar, Pien', zegt mama. Pien houdt het voor haar borst. Dan kan ze het boek laten zien. En ook het kleine scheurtje dat erin zit door het vele lezen. Pien is aan de beurt. Ze gaat naast Peter staan en lacht wanneer mama een foto maakt. Dan laat ze Peter haar boek zien met het scheurtje. Peter pakt het boek van haar over en kijkt. 'Zo, jij hebt het boek al vaak gelezen! Vind je het zo leuk?' Pien knikt. Mijn mama leest het elke avond voor. Peter bladert helemaal naar voren in het boek. Dan pakt hij een pen.  'Neee!', roept Pien verschrikt. 'Je mag niet tekenen in mijn boek! Daar moet je zuinig op zijn!' Peter kijkt haar geschrokken aan, maar begint dan te lachen. 'Daar heb je gelijk in, meisje. Op boeken moet je zuinig zijn.' 166A1EC5 C4A0 44C5 9395 1D2CDF2AC570